Kun jij dansen in de regen?

Blij zijn met regen

Na een zomer vol droogte kwam het ineens met bakken uit de hemel: regen. Een onophoudelijke stroom vocht vond zijn weg van de hemel naar de aarde. Regen, je weet wel, dat spul waar wij Nederlanders doorgaans over mopperen. Omdat er teveel valt, omdat het op de verkeerde plaatsen of op de verkeerde momenten valt, omdat het te nat is, omdat het onze straten blank laat staan, omdat het ons evenement in het water laat vallen of omdat het ons, op weg naar onze bestemming, laat veranderen in verzopen katten.

Snakken naar vocht

De droogte heeft iets in ons veranderd. De droogte maakte van de regen ineens een soort goddelijk vocht, waar we allemaal naar verlangden. De droge grond schreeuwde om water. Verpieterde, bruine grassprieten, meer dood dan levend. Verpieterde groenten, kromme komkommers, verschrompelde paprika’s, te kleine pruimen; ze snakten allemaal naar water. Boeren hadden zorgen. Niet om een mislukte oogst door velden vol regen, maar om een mislukte oogst door velden die snakten naar water.

Eindelijk… regen!

Na de eerste druppels regen kwamen er op social media juichende berichten voorbij van mensen die lieten zien dat het bij hen regende. Deze mensen deelden hun enthousiasme met de wereld om hen heen. Misschien voelden zij zich stiekem vereerd dat zij wél regen hadden. Ik zag mensen op tv die lachend vertelden dat ze zonder paraplu door de regen liepen, omdat ze de regen toch een beetje gemist hadden. Waren wij dit? Waren deze Nederlanders die de regen juichend ontvingen, dezelfde Nederlanders die doorgaans mopperen vanwege de regen?

We zijn bij tijd en wijle een mopperend volkje, niet alleen wanneer het om de hoeveelheid regen gaat. We mopperen op zoveel vanzelfsprekendheden in het leven. Als we eerlijk zijn, mopperen we best vaak uit luxe. Een periode waarin alles wat zo vanzelfsprekend is ineens ontbreekt is soms heilzaam. Pas bij die langdurige afwezigheid realiseren we ons dat het voorheen ‘zo slecht nog niet was’. Pas dan groeit het verlangen naar iets waar we graag op mopperen.

Wat is jouw regen?

De regen is teruggekeerd. Onze zoon was dolenthousiast. ‘Kijk mama, zegen!’ Hij kan de -r- niet uitspreken, maar in dit geval had hij toch ook een beetje gelijk.  We haalden massaal opgelucht adem. Een beetje regen is zo slecht nog niet, we kunnen niet zonder. Het brengt ons ook een hoop goeds. Inmiddels zijn we weer aan de regen gewend (op sommige plekken viel ook wel ineens ontzettend veel) en is alles weer bij het oude. Nu kunnen we met plezier weer mopperen op al dat vocht en vergeten hoe we deze zomer snakten naar diezelfde regen.

Kijk vandaag eens om je heen. Waar mopper jij regelmatig op? Is datgene waar je op moppert eigenlijk zo slecht nog niet? Misschien laat het je wel groeien, wordt je er wijzer van, geeft het je op zijn tijd ook plezier. Mogelijk zou je het missen wanneer het er nooit meer is. Trek je regenpak aan, zet je paraplu op of beter nog: ga dansen in jouw regen. Zeg eens één keer dank je wel tegen datgene (of diegene) waar je op moppert, probeer af en toe te kijken naar wat het je óók geeft. Soms wordt aanwezigheid pas opgemerkt wanneer het afwezigheid is geworden.

Auteur: Arianne

Arianne is freelance tekstschrijver en noemt zichzelf graag taalknutselaar. Ze is de dertig gepasseerd, getrouwd en mama. Als ze niet schrijft, spendeert ze haar tijd met mensen die haar dierbaar zijn, bij voorkeur onder het genot van een lekker hapje eten en een goed glas wijn. "Genieten van het leven, dat is levenskunst!"

2 gedachten over “Kun jij dansen in de regen?”

  1. Wat mooi dat jij dit zo goed kan beschrijven,dat ik er vrolijk van wordt. Doet mij herinneren aan een plensbui. Samen met mijn zingende kleindochter onder de plu. Dit toverde bij voorbijgangers een brede glimlach op .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.