Herfst: de afsluiting van een tijdperk

regen vrouw met paraplu

De herfst. Ieder jaar opnieuw maakt het toch een gevoel van melancholie bij me los. Voor mij is de wisseling van zomer en herfst een soort oud & nieuw; ook zo’n feest dat ditzelfde gevoel oproept, het gevoel dat je iets afsluit. De herfst betekent toch vaak het afsluiten van een mooie zomerperiode. Er zijn nog wel zomerse dagen, maar de kans op lage temperaturen, storm en regen wordt beduidend groter. De herfst is vaak ook de tijd dat iedereen wat meer naar binnen gaat en de deuren sluit. Zodra de herfst daadwerkelijk begint, voel ik me standaard een beetje eenzamer.

Herfstthee

Ze zijn er echt genoeg: mensen die zich in de handen wrijven bij de gedachte aan de gierende wind die om het huis waait en de striemende regen die tegen de ramen slaat. Zij worden gelukkig bij de gedachte aan een naderende winter, zetten vol vreugde een kopje herfstthee en nestelen zich lekker in de bank met een boek of tijdschrift. Ik vind dat mooi. De thee vind ik heerlijk, de bank en het boek of tijdschrift ook, maar op één of andere manier word ik toch altijd somber van het zich aankondigende herfstweer. De donkere, sombere luchten kunnen letterlijk als een grijze deken over mijn stemming vallen. Gevoelsmatig sluit ik bij de aanvang van dit weertype dan ook de zonnige en lichte fase in het leven af.

Symboliek

Herfst. Dat staat voor mij symbool voor de eindigheid van het leven. Herfst, dat voelt als het doodgaan van de natuur en precies dat maakt mij zo melancholisch. De natuur laat het ons ook zien. Alle oogst is binnen, de akkers zijn kaal, de bomen beginnen te verkleuren. Het voelt alsof de taak van de natuur er een beetje op zit. Ze maakt zich in de herfst op voor de winter. De bomen laten hun bladeren vallen, om de winter te kunnen doorstaan en om in het voorjaar weer nieuw leven tevoorschijn te kunnen toveren. Maar dat nieuwe leven is nog zo ver weg. Wij mensen volgen toch een beetje de natuur. Ook wij trekken ons wat meer terug in onze huizen en wanneer het herfstweer daadwerkelijk aanbreekt zie je vooral mensen op straat die zich snel voortbewegen naar de warmte van hun huis.

“De herfst, dat voelt als het doodgaan van de natuur en precies dat maakt mij zo melancholisch.”

Lichttherapie

Ieder jaar vraag ik me af of ik een lamp tegen de herfst-/winterdip zal aanschaffen, dat heb ik tot op heden niet gedaan. Misschien is de verstilling ergens ook wel goed. Het geeft het nodige contrast, een mooie symboliek voor het leven. Zonder de verstilling van de herfst, zonder de verschraling van de winter, zou de start van het voorjaar ook een stuk minder uitbundig zijn. En daar houd ik wel ontzettend van. Van die ongekende kracht van het voorjaar, wanneer er langzaam weer leven in de natuur komt, je het groen ziet ontspruiten en je de mensen weer blij en vrolijk hun huizen uit ziet komen. Ik ga daar altijd een beetje van stuiteren en moet mezelf inhouden niet als een huppelend lam het nieuwe leven te ontdekken.

Contrast maakt zichtbaar

Zonder tegenstellingen zou het leven een stuk saaier zijn. Contrast maakt zaken zichtbaar. Zonder contrast zou alles mat zijn en weinig spannend. Door tegenstellingen te ervaren, waardeer je wat je wel hebt. Het doormaken van verdriet zorgt er vaak voor dat je ook weet wat oprecht genieten is. Door een periode van verschraling of verarming weet je rijkdom anders te waarderen. Na een periode van somberheid is de uitbarsting van vreugde die volgt extra aangenaam. Ik denk nog even na over die lichtlamp. Ondertussen probeer ik te genieten van alle mooie momenten die herfst en winter ons gaan bieden. De zon op de bontgekleurde bladeren, op zoek naar de paddenstoel van kabouter Spillebeen en thuis een knapperend vuurtje in de houtkachel. Misschien eens in de leer bij de herfst- en wintermensen: wat maakt dat zij juist zo genieten van deze periode? En straks, in het voorjaar, dan gooi ik de deur open en huppel weer naar buiten. Dan zuig ik mijn longen vol met frisse voorjaarslucht en geniet ik van het ontstaan van nieuw leven in de natuur. En wie weet maak ik van gekkigheid dan een paar bokkesprongen. Want door die periode van verstilling ben ik in het voorjaar in staat om intens te genieten!

lente blije natuur
Op zondagochtend verschijnt er bij Taalknutsels een kleine nadenker online. Meer lezen? Kijk bij de Zondagse Knutsels! Zelf teksten nodig? Kijk hier wat Arianne voor jou kan betekenen of neem contact op voor de mogelijkheden.

Auteur: Arianne

Arianne is freelance tekstschrijver en noemt zichzelf graag taalknutselaar. Ze is de dertig gepasseerd, getrouwd en mama. Als ze niet schrijft, spendeert ze haar tijd met mensen die haar dierbaar zijn, bij voorkeur onder het genot van een lekker hapje eten en een goed glas wijn. "Genieten van het leven, dat is levenskunst!"

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.