Stoer, sterk en dapper: leven zonder angst

Ik weet niet meer precies hoe oud ik was toen ik kennismaakte met haar, maar gezien mijn actieve herinneringen zal ik vast een jaar of zes zijn geweest. Ik zag haar voor het eerst bij mijn buren. Zij was het meisje dat ik wilde zijn. Stoer, sterk, dapper en van het woord angst leek zij nog nooit te hebben gehoord. “Stoer, sterk en dapper: leven zonder angst” verder lezen

Proud to be oud

Het is al heel wat jaren geleden dat mijn oom op veel te jonge leeftijd overleed. Hij was graag oud geworden. Ook al zou hij dan wat stijver en strammer worden, zou hij langzamer gaan lopen, zouden zijn rimpels toenemen en zou zijn langzaam kalende hoofd ietwat voorover buigen naar zijn schoenen; hij zou het allemaal accepteren. De andere gevolgen van het ouder worden waren namelijk veel belangrijker. “Proud to be oud” verder lezen

Wees de druppel in de oceaan

Afgelopen week zag ik een klein berichtje voorbijkomen op de website van de NOS. Een klein, positief berichtje, temidden van al die nare berichten. Een positieve druppel in de oceaan van slecht nieuws. Een berichtje dat de wereld net een beetje mooier maakt. Zo’n berichtje verdient wat meer aandacht.

Het was een Amerikaanse student opgevallen dat er geen Aziaat te bekennen was op de foto’s van zijn lokale McDonald’s. Aziaten schijnen in de Amerikaanse media wat onzichtbaar. Deze Amerikaanse jongen vond het tijd voor verandering. Hij zag een lege plek aan één van de muren van deze McDonald’s en een idee was geboren. Hij plande een fotoshoot met zijn Aziatische vriend, maakte een poster van één van de foto’s en hing uiteindelijk, verkleed als medewerker, de poster op de lege plek.

Vul die lege plek

Nu hangt er in deze McDonald’s al geruime tijd een foto mét Aziaat. Deze Amerikaanse jongen zag een lege plek en vulde hem op. Hij constateerde niet alleen een feit, maar handelde ook. Hij maakte op deze manier duidelijk dat de wereld nog net een beetje leuker kan. Zelf zegt hij erover “Wees de druppel in de oceaan” verder lezen