Tag: nadenker

radio luisteren in de auto

Afscheid van een tijdperk

Ik sta stil voor het verkeerslicht. Luisterend naar de radio voel ik een lachkriebel opkomen. Ik merk het al, dit is zo’n kriebel die geen genoegen neemt met een glimlach. Ik probeer het nog te onderdrukken, maar niets houdt deze kriebel nog tegen. Mijn hoofd klapt naar achteren, uit mijn keel komt geluid, mijn mond […]

Lees verder
Stop de tijd

Heimwee naar het heden

Afgelopen week overviel het me weer, zoals zo vaak. Het gebeurt me steeds opnieuw, steeds wanneer ik mijn kleine man naar het peuterwerk breng, of naar school, zoals hij het zelf noemt. Het begon al toen hij vijf maanden oud was en ik hem naar de oppas bracht, om zelf weer te gaan werken. Ik […]

Lees verder

Als ik de baas zou zijn van het journaal

Ik zit het journaal te kijken, het ‘grote-mensen-journaal’. Niet te verwarren met het journaal dat deze week ook weer begonnen is. In dat laatste journaal zie ik zoals altijd spanning rondom de vraag of hij wel of niet zal aankomen in Nederland. Vandaag kijk ik echter naar het ‘grote-mensen-journaal’, ik val midden in het eerste […]

Lees verder
Wiebelfiets

De les van de eenzame fietser

Na dagen vol zon is het tijd voor een echte herfstdag. De opspattende regen op het grijze asfalt stemt mij toch een beetje somber. Het gebrek aan kleur en het gebrek aan zon veroorzaken als vanzelf een gebrek aan vrolijkheid. Ik zoef over de dijk naar huis en verheug me al op de warmte van […]

Lees verder
weg met de angst

Stoer, sterk en dapper: leven zonder angst

Ik weet niet meer precies hoe oud ik was toen ik kennismaakte met haar, maar gezien mijn actieve herinneringen zal ik vast een jaar of zes zijn geweest. Ik zag haar voor het eerst bij mijn buren. Zij was het meisje dat ik wilde zijn. Stoer, sterk, dapper en van het woord angst leek zij nog nooit te hebben gehoord. Lees verder

regen vrouw met paraplu

Herfst: de afsluiting van een tijdperk

De herfst. Ieder jaar opnieuw maakt het toch een gevoel van melancholie bij me los. Voor mij is de wisseling van zomer en herfst een soort oud & nieuw; ook zo’n feest dat ditzelfde gevoel oproept, het gevoel dat je iets afsluit. De herfst betekent toch vaak het afsluiten van een mooie zomerperiode. Er zijn nog wel zomerse dagen, maar de kans op lage temperaturen, storm en regen wordt beduidend groter. De herfst is vaak ook de tijd dat iedereen wat meer naar binnen gaat en de deuren sluit. Zodra de herfst daadwerkelijk begint, voel ik me standaard een beetje eenzamer. Lees verder

oude, gerimpelde man

Proud to be oud

Het is al heel wat jaren geleden dat mijn oom op veel te jonge leeftijd overleed. Hij was graag oud geworden. Ook al zou hij dan wat stijver en strammer worden, zou hij langzamer gaan lopen, zouden zijn rimpels toenemen en zou zijn langzaam kalende hoofd ietwat voorover buigen naar zijn schoenen; hij zou het allemaal accepteren. De andere gevolgen van het ouder worden waren namelijk veel belangrijker. Lees verder

testament nalaten

Wat is jouw testament?

Zijn uiterlijk past precies bij zijn beroep. Hij is de man die je voor je ziet wanneer je het over zijn beroepsgroep hebt. Niet al te groot, vriendelijk voorkomen, een zekere leeftijd, brilletje op, spreekt rustig en bedachtzaam en – ik bedoel het niet verkeerd – is een ietwat stoffig type. Op zijn bureau wat […]

Lees verder

Met 1 minuut maak jij een verschil!

Afgelopen maandag was het Wereld SuïcidePreventieDag, georganiseerd door de WHO en de IASP. Zij riepen op om één minuut van je tijd te geven. De actie was dit jaar niet voor het eerst. Toch vond ik het oorverdovend stil. De kranten zwegen. Er was ‘s avonds een documentaire op tv, maar verder was het stil. […]

Lees verder
Druppel die water in beweging zet

Wees de druppel in de oceaan

Afgelopen week zag ik een klein berichtje voorbijkomen op de website van de NOS. Een klein, positief berichtje, temidden van al die nare berichten. Een positieve druppel in de oceaan van slecht nieuws. Een berichtje dat de wereld net een beetje mooier maakt. Zo’n berichtje verdient wat meer aandacht.

Het was een Amerikaanse student opgevallen dat er geen Aziaat te bekennen was op de foto’s van zijn lokale McDonald’s. Aziaten schijnen in de Amerikaanse media wat onzichtbaar. Deze Amerikaanse jongen vond het tijd voor verandering. Hij zag een lege plek aan één van de muren van deze McDonald’s en een idee was geboren. Hij plande een fotoshoot met zijn Aziatische vriend, maakte een poster van één van de foto’s en hing uiteindelijk, verkleed als medewerker, de poster op de lege plek.

Vul die lege plek

Nu hangt er in deze McDonald’s al geruime tijd een foto mét Aziaat. Deze Amerikaanse jongen zag een lege plek en vulde hem op. Hij constateerde niet alleen een feit, maar handelde ook. Hij maakte op deze manier duidelijk dat de wereld nog net een beetje leuker kan. Zelf zegt hij erover Lees verder