Auteur: Arianne

Arianne is freelance tekstschrijver en noemt zichzelf graag taalknutselaar. Ze is de dertig gepasseerd, getrouwd en mama. Als ze niet schrijft, spendeert ze haar tijd met mensen die haar dierbaar zijn, bij voorkeur onder het genot van een lekker hapje eten en een goed glas wijn. "Genieten van het leven, dat is levenskunst!"
Schrijf je Rouw

Schrijf je nú in voor schrijf je rouw!

Als het voor mij zo helpend is om al schrijvend dwars door de rouw, de pijn en het verdriet heen te gaan, waarom zou ik anderen die mogelijkheid dan onthouden? Door deze gedachte van Arianne ontstond haar programma Schrijf je Rouw. Op 6 februari 2020 start een nieuw seizoen. Inschrijven kan nog tot en met […]

Lees verder

Laten we leren als er niets te winnen valt

Scrollend door mijn tijdlijn lees ik geschokt de kop: “Paus na overlijden Noa (17) uit Arnhem: Euthanasie en hulp bij zelfmoord zijn verlies voor ons allen.” Veel gedachten schieten door mijn hoofd. Het zijn niet de gedachten die de paus goedkeurt. Maar lieve mensen, er is een prachtig meisje van 17 overleden, is er werkelijk […]

Lees verder

Nieuw Leven

Lente: nieuw leven We hebben een pittige winter achter de rug. Dat lag niet aan de temperatuur, die viel wel mee. Maar bij ons waren de dagen vaak donker. December en januari waren voor ons maanden vol herinneringen. Iedere dag bracht nieuwe herinneringen mee. We leefden een beetje in het verleden. We herinnerden ons al […]

Lees verder
radio luisteren in de auto

Afscheid van een tijdperk

Ik sta stil voor het verkeerslicht. Luisterend naar de radio voel ik een lachkriebel opkomen. Ik merk het al, dit is zo’n kriebel die geen genoegen neemt met een glimlach. Ik probeer het nog te onderdrukken, maar niets houdt deze kriebel nog tegen. Mijn hoofd klapt naar achteren, uit mijn keel komt geluid, mijn mond […]

Lees verder
Stop de tijd

Heimwee naar het heden

Afgelopen week overviel het me weer, zoals zo vaak. Het gebeurt me steeds opnieuw, steeds wanneer ik mijn kleine man naar het peuterwerk breng, of naar school, zoals hij het zelf noemt. Het begon al toen hij vijf maanden oud was en ik hem naar de oppas bracht, om zelf weer te gaan werken. Ik […]

Lees verder

Als ik de baas zou zijn van het journaal

Ik zit het journaal te kijken, het ‘grote-mensen-journaal’. Niet te verwarren met het journaal dat deze week ook weer begonnen is. In dat laatste journaal zie ik zoals altijd spanning rondom de vraag of hij wel of niet zal aankomen in Nederland. Vandaag kijk ik echter naar het ‘grote-mensen-journaal’, ik val midden in het eerste […]

Lees verder
Wiebelfiets

De les van de eenzame fietser

Na dagen vol zon is het tijd voor een echte herfstdag. De opspattende regen op het grijze asfalt stemt mij toch een beetje somber. Het gebrek aan kleur en het gebrek aan zon veroorzaken als vanzelf een gebrek aan vrolijkheid. Ik zoef over de dijk naar huis en verheug me al op de warmte van […]

Lees verder
weg met de angst

Stoer, sterk en dapper: leven zonder angst

Ik weet niet meer precies hoe oud ik was toen ik kennismaakte met haar, maar gezien mijn actieve herinneringen zal ik vast een jaar of zes zijn geweest. Ik zag haar voor het eerst bij mijn buren. Zij was het meisje dat ik wilde zijn. Stoer, sterk, dapper en van het woord angst leek zij nog nooit te hebben gehoord. Lees verder

regen vrouw met paraplu

Herfst: de afsluiting van een tijdperk

De herfst. Ieder jaar opnieuw maakt het toch een gevoel van melancholie bij me los. Voor mij is de wisseling van zomer en herfst een soort oud & nieuw; ook zo’n feest dat ditzelfde gevoel oproept, het gevoel dat je iets afsluit. De herfst betekent toch vaak het afsluiten van een mooie zomerperiode. Er zijn nog wel zomerse dagen, maar de kans op lage temperaturen, storm en regen wordt beduidend groter. De herfst is vaak ook de tijd dat iedereen wat meer naar binnen gaat en de deuren sluit. Zodra de herfst daadwerkelijk begint, voel ik me standaard een beetje eenzamer. Lees verder

oude, gerimpelde man

Proud to be oud

Het is al heel wat jaren geleden dat mijn oom op veel te jonge leeftijd overleed. Hij was graag oud geworden. Ook al zou hij dan wat stijver en strammer worden, zou hij langzamer gaan lopen, zouden zijn rimpels toenemen en zou zijn langzaam kalende hoofd ietwat voorover buigen naar zijn schoenen; hij zou het allemaal accepteren. De andere gevolgen van het ouder worden waren namelijk veel belangrijker. Lees verder