Proud to be oud

Het is al heel wat jaren geleden dat mijn oom op veel te jonge leeftijd overleed. Hij was graag oud geworden. Ook al zou hij dan wat stijver en strammer worden, zou hij langzamer gaan lopen, zouden zijn rimpels toenemen en zou zijn langzaam kalende hoofd ietwat voorover buigen naar zijn schoenen; hij zou het allemaal accepteren. De andere gevolgen van het ouder worden waren namelijk veel belangrijker. “Proud to be oud” verder lezen

Uitgeven in eigen beheer, stap 4: Het boek krijgt vorm

Deel 4 van de serie ‘Uitgeven in eigen beheer – 10 stappen’. Jouw verhaal is in grote lijnen af. Nog even de tien stappen op een rij:

        1. De wens, de innesteling van een idee
        2. De start van een geheime reis
        3. Groeipijn
        4. Het boek krijgt vorm
        5. Op weg naar de geboorte
        6. Een veilig thuis
        7. Van manuscript naar boek
        8. De wereld voorbereiden op de komst
        9. De geboorte van een boek
        10. En nu: de wijde wereld in!

       

    1. Vandaag behandelen we stap 4

      Het boek krijgt vorm

      Jouw boek in wording, jouw manuscript, is flink aan het groeien. Het is tof om jouw product steeds te zien veranderen en verbeteren. Mogelijk heb je de basis al af en heb je in grote lijnen duidelijk wat het eindresultaat zal zijn. De kunst is nu om dit te gaan verfijnen.

      Breng verdieping aan in je tekst

      Als je verhaal in grote lijnen op papier staat, is het de kunst om op zoek te gaan naar het kloppende hart van jouw tekst. Wat is de kern? Wat is datgene dat de lezer écht niet mag missen? Kijk of je de delen met jouw kernboodschap verder kunt verdiepen. Ga ook op zoek naar tekst die niet bij de kernboodschap past. Natuurlijk is er altijd een bepaalde ‘aankleding’ nodig, maar grote kans dat er ook stukken tekst zijn die niet per definitie iets toevoegen aan jouw verhaal. Lees je manuscript kritisch door en vul stukken aan waar je kernboodschap duidelijker kan.

      Zoek de juiste verhoudingen

      Zoals een kind in de zwangerschap langzaam de juiste verhoudingen aanneemt, is dit ook de bedoeling van jouw manuscript. Schrijven is schrappen. Dat klinkt als een cliché, en ja: het is een ontzettende open deur. Maar het is wel waar. Loopt een tekst niet lekker? Haal de eerste alinea eens weg. Hoe leest het verhaal nu? Vaak leidt je een verhaal onnodig in om in de schrijfflow te komen.
      evenwichtIk heb hele delen tekst uit mijn manuscript verwijderd. De ene keer tevreden knorrend, de andere keer met pijn in het hart. Toch leidt het uiteindelijk tot een beter eindresultaat, daar doe je dit allemaal voor! Denkend aan mijn kernboodschap moest ik ook flinke stukken extra schrijven. Je verhaal zoekt naar evenwicht, geef het een mooie balans.

      Op weg naar het uitgeven in eigen beheer

      Als we ons houden bij de oorsprong van deze blogserie, dan vergelijken we het tot stand komen en uitgeven van een boek met een zwangerschap. Je bent nu in een leuker stadium aanbeland. De eerste aanleg is geweest, de basis staat, de ergste kwaaltjes zijn achter de rug. De laatste loodjes laten nog even op zich wachten. Ga nu vooral zo door! Maak je boek zichtbaar. Schrijf erover, deel je proces op jouw socials, zorg dat mensen nieuwsgierig worden naar jouw boek.

      Volgende week gaan we in deel 5 verder met de oriëntatie op wat nodig is om van je manuscript een boek te maken. Natuurlijk kun je nu al rondspeuren op internet, als je niet aan het schrijven bent. Ideeën en inspiratie opdoen is heerlijk! Wie weet heb je daarna weer een flinke schrijfboost te pakken.

      Redactie

      Het is slim om in deze fase concreet aan de slag te gaan met redactie en proeflezers. Vorige week, in stap 3, heb ik je een aantal vragen gegeven die je aan jezelf kunt stellen. Wat zoek jij in een redacteur? Is de Nederlandse grammatica niet jouw sterkste kant en zoek je iemand die daar zeer kritisch naar kijkt? Wil je iemand die jouw schrijfstijl kritisch bekijkt, die iets vindt van de manier waarop je jouw verhaal hebt geschreven? Misschien is er iemand in jouw omgeving die het leuk vind om met je samen te werken. Ik vond iemand in mijn eigen netwerk die de redactie van mijn boek wilde doen. We hebben eerst op proef één hoofdstuk gedaan, om te zien of onze verwachtingen overeenkwamen.  Die samenwerking beviel zo goed, dat ze mijn hele boek (naar volle tevredenheid) heeft geredigeerd. Zelf ben ik vrij laat gestart met het redigeren. Ik geef je deze tip echter nu al. Het is namelijk heel prettig om de feedback uit eerder geredigeerde hoofdstukken mee te nemen in  je verdere werk.

      proeflezen en redactie

    2. Proeflezers

      Ook heel handig wanneer nog niemand jouw verhaal kent: op zoek gaan naar proeflezers. Natuurlijk kun je hier familie en vrienden voor vragen, maar je kunt ook een oproepje plaatsen op social media, op schrijverspagina’s, om op zoek te gaan naar proeflezers. Wees duidelijk in wat je van een proeflezer verwacht. Wil je ongezouten feedback? Vraag dan of jouw proeflezer in staat is om ongezouten feedback te geven. Weet dus aan wie je dit vraagt. Bedenk ook hoeveel meningen je over jouw boek wilt horen. Laat je mensen tegelijk lezen, of zoek je in iedere fase een nieuwe proeflezer?
      Zeker wanneer je fictie schrijft, zijn proeflezers heel prettig. Is je verhaal wel consistent? Heb je alles wel duidelijk genoteerd? Of heb jij bepaalde voorkennis in je hoofd die niet in het boek terugkomt, waardoor delen onduidelijk zijn?

      Genoeg werk te doen dus. Je hebt een prachtig doel voor ogen. Gaan!

    3. Dit is het deel 4 in de serie ‘Uitgeven in eigen beheer’. Iedere week wordt een nieuwe blog gepubliceerd over de diverse stappen in het schrijf- en uitgeefproces . Heb jij al iets geschreven, maar weet je niet hoe nu verder? Wil je iemand naar jouw tekst laten kijken? Gewoon even van gedachten wisselen? Kijk eens bij de diensten die ik aanbied of neem contact op voor de mogelijkheden. En vergeet niet deze serie blogs te volgen!

Wat is jouw testament?

Zijn uiterlijk past precies bij zijn beroep. Hij is de man die je voor je ziet wanneer je het over zijn beroepsgroep hebt. Niet al te groot, vriendelijk voorkomen, een zekere leeftijd, brilletje op, spreekt rustig en bedachtzaam en – ik bedoel het niet verkeerd – is een ietwat stoffig type. Op zijn bureau wat stapels papieren. De notaris schuift ze opzij en buigt zich voorover. ‘Zo, hoe staat het leven bij jullie?’ We wisselen wat algemeenheden uit. Dan komen we to the point.

Een testament

‘We willen graag een testament opstellen en wat zaken vastleggen, voor het geval er een dag komt waarop wij beiden overlijden.’ Hij trekt een wit vel papier naar zich toe, klikt de dop van de vulpen en begint met een situatieschets op het papier. ‘Goed: man en vrouw, hebben jullie kinderen?’ ‘Ja, die hebben we…’ Ik aarzel even. Het komt straks toch aan de orde, dus ik vertel het maar vast. ‘We hebben twee kinderen gekregen, een zoon en een dochter, maar ons dochtertje is in januari overleden.’ Zijn pen blijft zweven boven het papier. Over het randje van zijn bril kijkt hij ons aan. ‘Och, wat een groot verdriet. Dan begrijp ik wel dat jullie zaken willen vastleggen, het leven is niet vanzelfsprekend.’

Wat als wij er niet meer zijn?

Hij noteert onze wensen. Wat moet er met onze zoon gebeuren als ons iets overkomt? Wat als zijn veilige thuisbasis wegvalt, wie vangt hem op? Wie regelt de financiële afwikkeling? Wie verkoopt het huis? Wie neemt de voogdij op zich? Zijn pen krast over het papier. Hij vertelt over de mogelijkheden. Daarnaast is hij als notaris dé expert in doemscenario’s oplepelen. Wat als deze voogd de voogdij toch niet wil? Of wat als deze voogd ook overlijdt of rond de tijd dat jullie overlijden aan lager wal is geraakt en beneveld over straat zwerft? Samen lopen we alle mogelijke scenario’s door, regelmatig schieten we onbedaarlijk in de lach bij alle situaties die hij opvoert. Hij zal het tegenkomen als notaris.

Zorg voor je kinderen

Wanneer alles is besproken en afgehandeld, valt er een last van mijn schouders. Zorgen voor je kinderen doe je niet alleen hier en nu. Zorgen voor je kinderen doe je ook door na te denken over later. Laat je kind of je kinderen niet in de kou staan als je wegvalt. Zadel achterblijvers niet op met zaken die je zelf kunt regelen. Pak je verantwoordelijkheid. Als jij het niet regelt, zal de rechter het regelen. En helaas zijn er van die verhalen, van families die ruziën over de voogdij of de erfenis, waar emoties de overhand krijgen. Wel zo prettig wanneer je dit voor die tijd al zelf tackelt.

Kleine moeite, groot ‘plezier’

Heb jij kinderen? En heb je nagedacht over de voogdij? Heb je iemand in gedachten? Vraag het eens aan die persoon. Maak het bespreekbaar! Voor de voogdij hoef je niet eens een testament op te laten stellen, dat kan heel eenvoudig en gratis via het gezagsregister. Dat zijn al een aantal excuses minder: je hoeft niet naar de notaris, je hoeft er niets voor te betalen en het is met een paar muisklikken gebeurd. Zo simpel kun jij er voor zorgen dat jouw kinderen goed opgevangen worden na jouw overlijden.

Maar ook als je geen kinderen hebt en er wel een koophuis of vermogen is, is het goed om hier iets over vast te leggen. Zorg dat je familie elkaar niet in de haren hoeft te vliegen.

Het testament is in de maak. Alles staat erin.  Lachend hebben we met de notaris afgesproken dat het ergens veilig opgeborgen wordt en pas tevoorschijn komt als wij beiden op hele hoge leeftijd onze ogen sluiten. Maar ergens geeft het me toch rust.

Wat laat jij na?

Wat laat jij na? Heb jij je zaakjes al geregeld of vind jij het ook zo lastig om hier stappen in te zetten? Ik vond het best een dingetje. Toch bleek dat helemaal niet nodig. Op de site van de rijksoverheid en op de site van de notariële beroepsverenging vind je een hoop informatie. Leg deze zaken vast en geniet daarna met een gerust hart van het leven. Als we deze week in Nederland iets hebben geleerd, is het de kwetsbaarheid van dit leven.

Maak er vandaag een mooie dag van. Geniet, heb lief, koester en houd vast. En laat iets prachtigs na, straks, als je oud en gerimpeld bent; een testament van je leven, vol mooie levenslessen en plezier!

Op zondagochtend verschijnt er bij Taalknutsels een kleine nadenker online. Meer lezen? Kijk bij de Zondagse Knutsels! Zelf teksten nodig? Kijk hier wat Arianne voor jou kan betekenen of neem contact op voor de mogelijkheden.

Uitgeven in eigen beheer, stap 3: Groeipijn

Dit is deel 3 in de serie ‘Uitgeven in eigen beheer – 10 stappen.’ We weten nu dat alles begint met een wens en dat daarna je boek voorzichtig aan zijn reis naar het ontstaan begint. Lees het gerust even terug! Nog even de tien stappen op een rij:

1. De wens, de innesteling van een idee
2. De start van een geheime reis
3. Groeipijn
4. Het boek krijgt vorm
5. Op weg naar de geboorte
6. Een veilig thuis
7. Van manuscript naar boek
8. De wereld voorbereiden op de komst
9. De geboorte van een boek
10. En nu: de wijde wereld in!

Vandaag behandelen we stap 3

Groeipijn

Je bent inmiddels al goed op weg met het uitwerken van jouw boek. In dit stadium heet jouw boek nog geen boek, maar een manuscript. Dit zal steeds verder uitgroeien. Mogelijk heb je de basis al af en heb je in grote lijnen duidelijk wat het eindresultaat moet zijn. De kunst is nu om dit te gaan verfijnen. Vandaag geef ik je wat nuttige tips en een hoop om over na te denken.

1. Wat wil je bereiken bij de lezer?

Loop jouw verhaal nog eens na. Wat is de boodschap die je wilt overbrengen met jouw verhaal? Waarom vind jij dat een ander dit moet lezen? Wat wil je dat de lezer er na die tijd over zegt? Welk gevoel moet de lezer aan jouw boek overhouden of wat wil je dat de lezer ervan leert? Noteer dit antwoord en lees daarna opnieuw je manuscript door. Is datgene wat je wilt overbrengen ook voldoende aanwezig? Zijn er stukken in het verhaal waar je boodschap scherper kan? Puntiger? Kun je bepaalde delen van je verhaal uitbouwen? Zijn er delen van jouw verhaal die, met de boodschap in je achterhoofd, geschrapt kunnen worden?

2. Deel je geheim met de wereld

boek aankondigen megafoonWat in deze fase een goede steun in de rug kan zijn, is het aankondigen van jouw boek. Je bent begonnen, je hebt de eerste hobbels overwonnen. Ben je nog steeds overtuigd dat je dit verhaal met de wereld wilt delen en dit boek wilt uitgeven (in eigen beheer)? Wacht dan niet langer en slinger jouw aankondiging de wereld in!

Zoals je in deel 1 en deel 2 kunt lezen, vergelijk ik de ontwikkeling van manuscript naar boek met een zwangerschap. De eerste fase is achter de rug. De opzet is er, de basis is klaar. Jouw verhaal, jouw manuscript kan gaan groeien. Doorzetten kan lastig zijn. Wat helpt er beter dan de toekomstige geboorte van jouw boek aankondigen? Nu weet iedereen dat het boek er komt. Zo kun je met anderen van gedachten wisselen, kunnen mensen je net even dat steuntje in de rug geven en wat mij enorm hielp: er is geen weg terug, de buitenwereld vraagt naar de voortgang.

3. Wat is jouw doelgroep?

In deze fase is het verstandig om over een aantal zaken na te denken. We hebben het al gehad over de boodschap die je met jouw boek wil overbrengen. Niet onbelangrijk is de vraag voor welke doelgroep je schrijft. Je hoeft niet naar de mond van je doelgroep te praten, maar het helpt wel om je verhaal nog eens kritisch na te lopen. Als je voor jongeren schrijft, zal je taalgebruik anders zijn dan wanneer je voor volwassenen schrijft. Kijk nog eens met die bril naar je boek!
doelgroep bepalenDaarnaast is het bepalen van je doelgroep ook belangrijk wanneer je straks je boek wilt gaan verkopen. Wie is jouw doelgroep? Zijn dat de mensen om jou heen, zijn dat zelfstandig ondernemers, jongeren die van fantasy houden? Vorm alvast een beeld van jouw doelgroep, dan kun je op onderzoek uit waar jouw doelgroep zich ophoudt. Als je uitgeeft in eigen beheer ben je ook zelf verantwoordelijk voor het vermarkten van je boek. Handig om te weten waar jouw boek het beste verkocht kan worden!

4. Kijk rond in jouw netwerk

Ga ook eens informeren of er mensen uit jouw netwerk zijn die je van dienst kunnen zijn. Bekend maken dat je een boek schrijft helpt daarbij, soms bieden mensen spontaan hun diensten aan. Denk na over de eisen die jij aan de tekst van je boek stelt. Een redacteur is een waardevolle aanvulling, naar mijn mening kan een boek niet zonder. Maar op welk niveau wil je dat iemand naar jouw boek kijkt? Wil je spellingscontrole? Wil je de grote verhaallijn laten controleren? Vind je het prettig dat iemand jouw verhaal aanscherpt? Welk bedrag heb je beschikbaar? Ga eens zoeken naar redacteurs, wat kunnen zij bieden? Past dat bij wat jij zoekt?

Werk aan de winkel. Niemand heeft gezegd dat je met uitgeven in eigen beheer achterover kunt leunen. Het is jouw proces, jij gaat dit doen! Volgende week weer nieuwe tips en ideeën in deel 4.

Dit is het derde deel in de serie ‘Uitgeven in eigen beheer’. Iedere week wordt een nieuwe blog gepubliceerd over de diverse stappen in het schrijf- en uitgeefproces . Heb jij al iets geschreven, maar weet je niet hoe nu verder? Wil je eens iemand naar jouw tekst laten kijken? Gewoon even van gedachten wisselen? Kijk eens bij de diensten die ik aanbied of neem contact op voor de mogelijkheden. En vergeet niet deze serie blogs te volgen!

Met 1 minuut maak jij een verschil!

Afgelopen maandag was het Wereld SuïcidePreventieDag, georganiseerd door de WHO en de IASP. Zij riepen op om één minuut van je tijd te geven. De actie was dit jaar niet voor het eerst. Toch vond ik het oorverdovend stil. stop suicideDe kranten zwegen. Er was ‘s avonds een documentaire op tv, maar verder was het stil. Er valt nog steeds een wereld te winnen als het gaat om aandacht voor psychisch lijden, psychiatrische aandoeningen en zaken als suïcide. Vandaar dat ik er vandaag toch wat woorden aan wijd in de zondagse nadenker, mag ik één minuutje van jouw tijd?

De dood, hou es op, dat is niet gezellig!

Sorry! Ik snap je reactie. Het klinkt al snel heftig, suïcide. Wow… dan heb je het over doodgaan. Daar praten we liever niet over. We kunnen er ook niet zoveel mee, dat geldt voor de dood in zijn algemeenheid. Best raar, want we weten zeker dat we allemaal een keer kennismaken met de dood. Eigenlijk is het doodnormaal, maar het geeft ons toch een ongemakkelijk gevoel, vooral als het naar ons idee niet op het juiste moment komt. Dat geldt bij het spreken over suïcide, dat geldt bij mensen die ernstig ziek worden, bij mensen die te jong horen dat de dood op hen staat te wachten. We zijn in die situaties snel geneigd om het er maar niet over te hebben of om opmerkingen te plaatsen als ‘ach, wie weet komt het toch nog goed, je moet wel hoop houden.’ Het is ons ongemak met de dood dat ons soms letterlijk bij elkaar weghoudt.

Deel jouw ongemak!

Dat ongemak is helemaal niet erg, dat kunnen we prima uit de lucht helpen. Wat je daarvoor moet doen? Eerlijk zijn. Zeg het gewoon! Zeg dat je de juiste woorden niet weet. Vertel dat je graag íets zou willen doen om het voor de ander beter te maken, ook al weet je dat je niets kunt doen. Dat geldt naar de persoon die lichamelijk ziek is en zal overlijden, maar dat geldt ook bij psychisch lijden. Deel jouw ongemak! Dat is helemaal niet raar. Je wilt graag dat het met de ander goed gaat.

Zwangerschapsdepressie

Ik raakte depressief in dat wat veel mensen de mooiste tijd van je leven noemen. We keken uit naar ons kindje, maar mijn zwangerschap werd door de hormonen een grote, zwarte wolk. Ik had geen idee of de depressie ooit weg zou gaan. Misschien zou ik me de rest van mijn leven zo voelen. In mijn hoofd ging het mis, mijn hoofd verlangde naar rust. Mijn hoofd riep dat het nooit meer goed zou komen en was moe van het ploeteren. Ik probeerde open te zijn, ik probeerde uit te leggen wat de hormonen deden, maar had daarbij wel mensen nodig die mij een minuutje van hun tijd gaven.

Openheid loont

In mijn tweede zwangerschap ben ik eerlijker geweest. En weet je wat? Het hielp. Het hielp als ik mocht zeggen ‘Help, ik kan dit niet, dit is niet vol te houden, de depressie klauwt om zich heen en ik trek het niet meer. Ik verlang zo naar rust in mijn hoofd.’ Doordat ik dat kon vertellen, doordat er mensen waren die wilden luisteren zonder oordeel, hield ik het vol. Er stonden mensen op die zeiden ‘Wow, wat heftig, ik vind het zo rot voor je, ik kom naast je staan, net zolang als het nodig is.’ Mensen die één minuut de tijd namen. Eén minuut om te luisteren zonder oordeel, één minuut om een kaartje te sturen, één minuut om een doosje chocolaatjes te brengen en één minuut om een arm om mij heen te slaan. Mijn depressie verdween niet, maar mocht er daardoor wél zijn.

 

Jouw minuut kan het verschil zijn

suicide preventie helpenZie je hoe eenvoudig het is? Jíj kunt dat verschil maken. Jij kunt degene zijn die zegt ‘Hé, wat beroerd dat jij je zo voelt. Ik wilde dat ik het beter voor je kon maken, maar dat kan ik niet. Ik wil wel naar je luisteren. Jouw verhaal mag er gewoon zijn. Je hoeft je niet beter voor te doen dan je bent. Ik begrijp het misschien niet precies, maar praat in elk geval tegen me, vertel me wat je bezighoudt. Wie weet lucht het je een beetje op.’ Zo eenvoudig kun jij misschien net dat verschil maken.

Zullen we eerlijk zijn naar elkaar?

We helpen suïcide vast niet de wereld uit en ook psychisch lijden zal blijven bestaan. Maar met elkaar een beetje eerlijker zijn helpt wel. We schilderen onze levens graag mooi af of bagatelliseren onze tegenslagen. Ik vertelde met een dikke buik dat ik het vreselijk vond om zwanger te zijn. Daar werd soms vreemd op gereageerd, het hoort nu eenmaal niet zo. En bovendien: je bent zwanger, dat is toch iets moois? Klopt, maar die zwangerschap was onlosmakelijk verbonden met een depressie, en die was een stuk minder mooi. Zeker wanneer de depressie riep dat het genoeg was en het leven zwaar maakte. Zo zwaar dat ik soms heel moe werd van dat leven. Maar als ik was blijven roepen dat de zwangerschap wel meeviel, had ik anderen hetzelfde opgelegd: ‘ontken hoe jij je echt voelt’. Dat wilde ik niet. Ik wilde eerlijk zijn. Een zwangerschap is niet altijd leuk. Het leven is niet altijd leuk. Sterker nog: het leven is soms verdraaid zwaar.  Als we daarin nét even wat vaker naar elkaar willen luisteren, wat vaker open zijn, toegeven dat het leven helemáál niet altijd leuk is, dan kan dat ontzettend veel lucht geven.

Je hoeft niemands leven te redden, maar geef eens één minuutje van jouw tijd. Oprecht. Eerlijk. Dank je wel voor jouw minuut.

 

Op zondagochtend verschijnt er bij Taalknutsels een kleine nadenker online. Meer lezen? Kijk bij de Zondagse Knutsels! Zelf teksten nodig? Kijk hier wat Arianne voor jou kan betekenen of neem contact op voor de mogelijkheden.

Uitgeven in eigen beheer stap 2: een geheime reis

Vandaag deel 2 in de serie ‘Uitgeven in eigen beheer in 10 stappen’. Vorige week behandelden we de eerste stap. Nog even de tien stappen op een rij:
1. De wens, de innesteling van een idee
2. De start van een geheime reis
3. Groeipijn
4. Het boek krijgt vorm
5. Op weg naar de geboorte
6. Een veilig thuis
7. Van manuscript naar boek
8. De wereld voorbereiden op de komst
9. De geboorte van een boek
10. En nu: de wijde wereld in!

Vandaag behandelen we stap 2:

De start van een geheime reis

In de eerste blog hebben we het gehad over de wens, het idee om te starten met een boek. Daarvoor geldt het meest simpele advies: begin gewoon! Niet wachten, geen excuses bedenken, er is geen reden om jouw boek niet te schrijven. Je hoeft niets uit te geven, maar misschien heb je straks wel een prachtig verhaal in handen voor jezelf. Uitgeven in eigen beheer betekent dat je het zelf zo groot kunt maken of zo klein kunt houden als je zelf wilt. Nog even “Uitgeven in eigen beheer stap 2: een geheime reis” verder lezen

Wees de druppel in de oceaan

Afgelopen week zag ik een klein berichtje voorbijkomen op de website van de NOS. Een klein, positief berichtje, temidden van al die nare berichten. Een positieve druppel in de oceaan van slecht nieuws. Een berichtje dat de wereld net een beetje mooier maakt. Zo’n berichtje verdient wat meer aandacht.

Het was een Amerikaanse student opgevallen dat er geen Aziaat te bekennen was op de foto’s van zijn lokale McDonald’s. Aziaten schijnen in de Amerikaanse media wat onzichtbaar. Deze Amerikaanse jongen vond het tijd voor verandering. Hij zag een lege plek aan één van de muren van deze McDonald’s en een idee was geboren. Hij plande een fotoshoot met zijn Aziatische vriend, maakte een poster van één van de foto’s en hing uiteindelijk, verkleed als medewerker, de poster op de lege plek.

Vul die lege plek

Nu hangt er in deze McDonald’s al geruime tijd een foto mét Aziaat. Deze Amerikaanse jongen zag een lege plek en vulde hem op. Hij constateerde niet alleen een feit, maar handelde ook. Hij maakte op deze manier duidelijk dat de wereld nog net een beetje leuker kan. Zelf zegt hij erover “Wees de druppel in de oceaan” verder lezen

Uitgeven in eigen beheer in 10 stappen

Nu mijn boek Zwarte Roze Wolk vorm krijgt, hoor ik vaak: ‘Hoe heb je dat gedaan? Heb je gewoon je blogs gekopieerd en in een bestand geplakt en is dat het?’ Als het zo simpel was, dan was ik al klaar met het schrijven en uitgeven van het boek en dan lagen er nu dozen vol boeken in mijn huis om te versturen.  De geboorte van een boek valt prima te vergelijken met de geboorte van een baby. Als je bevalt van een wolk van een baby, zijn daar maanden aan vooraf gegaan, waarin dat prachtige wonder is gevormd. Zo is dat ook met een boek. Het begint allemaal met een idee, een concept, en eindigt in de geboorte van een boek. Het boek dat uiteindelijk de wijde wereld ingaat. Ik neem je de komende weken mee in dat proces aan de hand van 10 stappen.

Uitgeven in eigen beheer – 10 stappen

  1. De wens, de innesteling van een idee
  2. De start van een geheime reis
  3. Groeipijn
  4. Het boek krijgt vorm
  5. Op weg naar de geboorte
  6. Een veilig thuis
  7. Van manuscript naar boek
  8. De wereld voorbereiden op de komst
  9. De geboorte van een boek
  10. En nu: de wijde wereld in!

In deze eerste blog neem ik je mee in stap 1.

1. De wens, de innesteling van een idee

Als kind droomde ik er al van om op een dag een boek te schrijven. Dat leek me ontzettend gaaf. Waar anderen droomden van stoere beroepen, heldhaftige verhalen en grootste toekomsten, droomde ik van een huisje aan het water, waar ik midden in de natuur zeeën van tijd had om een boek te schrijven. “Uitgeven in eigen beheer in 10 stappen” verder lezen

Kun jij dansen in de regen?

Na een zomer vol droogte kwam het ineens met bakken uit de hemel: regen. Een onophoudelijke stroom vocht vond zijn weg van de hemel naar de aarde. Regen, je weet wel, dat spul waar wij Nederlanders doorgaans over mopperen. Omdat er teveel valt, omdat het op de verkeerde plaatsen of op de verkeerde momenten valt, omdat het te nat is, omdat het onze straten blank laat staan, omdat het ons evenement in het water laat vallen of omdat het ons, op weg naar onze bestemming, laat veranderen in verzopen katten.

Snakken naar vocht

De droogte heeft iets in ons veranderd. De droogte maakte van de regen ineens een soort goddelijk vocht, waar we allemaal naar verlangden. De droge grond schreeuwde om water. Verpieterde, bruine grassprieten, meer dood dan levend. Verpieterde groenten, kromme komkommers, verschrompelde paprika’s, te kleine pruimen; ze snakten allemaal naar water. Boeren hadden zorgen. Niet om een mislukte oogst door velden vol regen, maar om een mislukte oogst door velden die snakten naar water.

Eindelijk… regen!

Na de eerste druppels regen kwamen er op social media juichende berichten voorbij van mensen die lieten zien dat het bij hen regende. Deze mensen deelden hun enthousiasme met de wereld om hen heen. Misschien voelden zij zich stiekem vereerd dat zij wél regen hadden. Ik zag mensen op tv die lachend vertelden dat ze zonder paraplu door de regen liepen, omdat ze de regen toch een beetje gemist hadden. Waren wij dit? Waren deze Nederlanders die de regen juichend ontvingen, dezelfde Nederlanders die doorgaans mopperen vanwege de regen?

We zijn bij tijd en wijle een mopperend volkje, niet alleen wanneer het om de hoeveelheid regen gaat. We mopperen op zoveel vanzelfsprekendheden in het leven. Als we eerlijk zijn, mopperen we best vaak uit luxe. Een periode waarin alles wat zo vanzelfsprekend is ineens ontbreekt is soms heilzaam. Pas bij die langdurige afwezigheid realiseren we ons dat het voorheen ‘zo slecht nog niet was’. Pas dan groeit het verlangen naar iets waar we graag op mopperen.

Wat is jouw regen?

De regen is teruggekeerd. Onze zoon was dolenthousiast. ‘Kijk mama, zegen!’ Hij kan de -r- niet uitspreken, maar in dit geval had hij toch ook een beetje gelijk.  We haalden massaal opgelucht adem. Een beetje regen is zo slecht nog niet, we kunnen niet zonder. Het brengt ons ook een hoop goeds. Inmiddels zijn we weer aan de regen gewend (op sommige plekken viel ook wel ineens ontzettend veel) en is alles weer bij het oude. Nu kunnen we met plezier weer mopperen op al dat vocht en vergeten hoe we deze zomer snakten naar diezelfde regen.

Kijk vandaag eens om je heen. Waar mopper jij regelmatig op? Is datgene waar je op moppert eigenlijk zo slecht nog niet? Misschien laat het je wel groeien, wordt je er wijzer van, geeft het je op zijn tijd ook plezier. Mogelijk zou je het missen wanneer het er nooit meer is. Trek je regenpak aan, zet je paraplu op of beter nog: ga dansen in jouw regen. Zeg eens één keer dank je wel tegen datgene (of diegene) waar je op moppert, probeer af en toe te kijken naar wat het je óók geeft. Soms wordt aanwezigheid pas opgemerkt wanneer het afwezigheid is geworden.